ჩილე მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე სტაბილურ და პროგნოზირებად მეღვინეობის ქვეყნად ითვლება.
უნიკალური გეოგრაფიული მდებარეობა — ანდების ქედი აღმოსავლეთით, წყნარი ოკეანე დასავლეთით, ატაკამის უდაბნო ჩრდილოეთით და ცივი კლიმატი სამხრეთით — ქმნის ბუნებრივ ბარიერს დაავადებებისა და მავნებლებისგან.
ამ პირობებმა ჩილეს საშუალება მისცა, შეენარჩუნებინა ვაზის სისუფთავე და დაენერგა ხარისხზე ორიენტირებული წარმოების მოდელი.
წარმოების წლიური მოცულობები:
- ყურძენი (საერთო წარმოება) – 2.5–3 მლნ ტონა;
- ღვინო (საერთო წარმოება) – 12–14 მლნ ჰექტოლიტრი;
- სუფრის ყურძენი – 800–900 ათასი ტონა;
- ყურძნის კონცენტრატი და წვენი – 400–500 ათასი ტონა;
- ქიშმიში – 70–90 ათასი ტონა.
ჩილეს მეღვინეობა ეფუძნება როგორც ევროპულ ჯიშებს (Cabernet Sauvignon, Merlot, Chardonnay), ასევე ქვეყნის სავიზიტო ბარათად ქცეულ Carménère-ს, რომელიც ჩილემ პრაქტიკულად ხელახლა „აღმოაჩინა“.
ჩილე მკვეთრად ექსპორტზე ორიენტირებული ღვინის ქვეყანაა. შიდა ბაზარი შედარებით მცირეა, ამიტომ წარმოების დიდი ნაწილი საერთაშორისო ბაზრებზე გადის. ღვინისა და ყურძნის პროდუქციის ექსპორტის წლიური ღირებულება 2–2.2 მლრდ აშშ დოლარს აღწევს.
ექსპორტის ძირითადი მიმართულებები და მოცულობები:
- ღვინო – 8–9 მლნ ჰექტოლიტრი;
- სუფრის ყურძენი – 600–700 ათასი ტონა;
- ყურძნის კონცენტრატი – 300–350 ათასი ტონა;
- ქიშმიში და გადამუშავებული პროდუქცია – 80–100 ათასი ტონა.
ძირითადი ბაზრები: ევროკავშირი, აშშ, ჩინეთი, ბრაზილია, იაპონია, დიდი ბრიტანეთი.
