ჩინელი მეცნიერები გეოინჟინერიის მასშტაბურ პროექტს ავითარებენ, რათა შექმნან „ხელოვნური ქერქი“ ციანობაქტერიების გამოყენებით უდაბნო მიწების აღსადგენად.
ეს მსოფლიოში პირველი შემთხვევაა, როდესაც მიკროორგანიზმები ასეთი მასშტაბით გამოიყენეს ბუნებრივი ლანდშაფტების ტრანსფორმაციისთვის.
ამის შესახებ ინფორმაციას South China Morning Post-ი ავრცელებს.
ნინგსიას რეგიონში ჩინეთის მეცნიერებათა აკადემიის შაპოტუნის უდაბნოს ექსპერიმენტული სადგურის მკვლევარებმა შეიმუშავეს ინოვაციური „ბიოქროსტის“ ტექნოლოგია. ის იყენებს ციანობაქტერიების უნარს, რომლებიც დედამიწაზე მილიარდობით წლის განმავლობაში არსებობენ, გადარჩნენ ექსტრემალურ პირობებში.
ამ მიკროორგანიზმებს შეუძლიათ წლების განმავლობაში გაუძლონ ექსტრემალურ სიცხეს და გვალვას, ხოლო მცირე წვიმით დასველებისას, ისინი აქტიურდებიან და სწრაფად იწყებენ გამრავლებას. მთელი სასიცოცხლო ციკლის განმავლობაში ისინი გამოყოფენ მდიდარ ბიომასას, რომელიც აკავშირებს ქვიშის ნაწილაკებს და ქმნის სტაბილურ ნიადაგის ფენას. ბუნებრივ პირობებში, უდაბნოს ზედა ფენის ფორმირებას 5-დან 10 წლამდე სჭირდება. ახალი ტექნოლოგია, რომელიც იყენებს გვალვაგამძლე ლურჯ-მწვანე წყალმცენარეებს, ამ დროს მხოლოდ ერთ წლამდე ამცირებს. ამ გზით შექმნილ ფენას 36 კმ/სთ-მდე სიჩქარის ქარს შეუძლია გაუძლოს.
მეთოდი ექსპერიმენტებით დაიხვეწა. მეცნიერებმა 300-ზე მეტი შესწავლილი სახეობიდან შეარჩიეს ციანობაქტერიის შვიდი ძირითადი შტამი და შეურიეს ისინი ორგანულ ნივთიერებებს და მიიღეს საკვებით მდიდარ პასტა. ეს პასტა მოთავსებულია ექვსკუთხა ფორმებში, რაც ქმნის სპეციალიზებულ „მყარ თესლს“ – პორტატულ ბლოკებს, რომელთა ტრანსპორტირებაც ადვილია უდაბნოს სიღრმეში. გამომშრალ რელიეფზე გავრცელების შემდეგ, ეს ბლოკები აქტიურდება წვიმის დროს, რაც იწვევს ძლიერი „ხელოვნური ქერქის“ სწრაფ ფორმირებას, რომელიც ქვიშის ნაწილაკებს ერთმანეთთან აკავშირებს.
ეს დაბალფასიანი და მაღალეფექტური ტექნოლოგია ჩინეთის ამბიციური პროექტის „დიდი მწვანე კედლის“ ნაწილია, რომლის მიზანია გაუდაბნოებასთან ბრძოლა. პროექტი ტრადიციულ ტყეების გაშენებას სცილდება და ძირითად პრობლემას – „მოძრავ ქვიშებს“ – აგვარებს. მომდევნო ხუთი წლის განმავლობაში, ამ მეთოდით იგეგმება ნინგსიაში 6 667 ჰექტარამდე მიწის აღდგენა.
ტექნოლოგია გლობალური უდაბნოების აღდგენისა და კლიმატის ცვლილების შერბილების პოტენციურ მოდელად განიხილება. ჩინეთის ეს ტექნოლოგია უკვე ინერგება ისეთ რეგიონებში, როგორიცაა აფრიკა და მონღოლეთი.
