აბერდინ-ანგუსური ჯიში მსოფლიოში სახორცე მიმართულების ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ და ფართოდ გავრცელებულ ჯიშად ითვლება.
მისი სამშობლო შოტლანდიაა, კერძოდ აბერდინისა და ანგუსის საგრაფოები, სადაც მრავალი წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა ადგილობრივი უშვერო პირუტყვის შერჩევა და გაუმჯობესება. შედეგად ჩამოყალიბდა ჯიში, რომელიც დღეს მაღალი ხარისხის ხორცის წარმოების ეტალონად მიიჩნევა.
აბერდინ-ანგუსი განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობს როგორც მსხვილ სამრეწველო ფერმებში, ასევე მცირე და საშუალო მეურნეობებში. ამის მიზეზი არა მხოლოდ მისი პროდუქტიულობა, არამედ მოვლის სიმარტივე, გამძლეობა და სხვადასხვა კლიმატურ პირობებთან ადაპტაციის უნარია.
ჯიშის გარეგნული მახასიათებლები
აბერდინ-ანგუსური პირუტყვი საშუალო ზომის, ძლიერი კონსტიტუციისა და კარგად განვითარებული კუნთოვანი სისტემის მქონე ცხოველია. ჯიშის ერთ-ერთი მთავარი ნიშანი რქების არქონაა, რაც მის მოვლასა და მართვას ამარტივებს.
ყველაზე ხშირად გვხვდება შავი ფერის ცხოველები, თუმცა არსებობს წითელი შეფერილობის ანგუსებიც. სხეული ფართო და ღრმაა, ზურგი სწორი, გულმკერდი მოცულობითი, ხოლო კუნთები კარგად განვითარებული. ასეთი აგებულება განაპირობებს ხორცის მაღალ გამოსავლიანობას და შესანიშნავ სასაკლაო თვისებებს.
ზრდასრული ფურები, როგორც წესი, 550-700 კილოგრამამდე იწონიან, ხოლო ხარების მასა 800-1000 კილოგრამს და მეტსაც აღწევს. ხბოები დაბადებისას შედარებით მცირე წონის არიან, რაც მოგების პროცესს ამარტივებს და გართულებების რისკს ამცირებს.
პროდუქტიულობა და ეკონომიკური მნიშვნელობა
აბერდინ-ანგუსი სახორცე მიმართულების ჯიშია და მისი მთავარი დანიშნულება მაღალი ხარისხის საქონლის ხორცის წარმოებაა. სწორედ ამ ჯიშთან ასოცირდება მსოფლიოში ცნობილი „ანგუსის ხორცი“, რომელიც განსაკუთრებული გემოვნური თვისებებით გამოირჩევა.
ხორცს ახასიათებს ე.წ. მარმარილოსებრი სტრუქტურა, რაც ნიშნავს, რომ კუნთოვან ქსოვილში ცხიმი თანაბრად არის განაწილებული. ეს თვისება ხორცს სინაზეს, წვნიანობასა და განსაკუთრებულ არომატს ანიჭებს. სწორედ ამიტომ ანგუსის ხორცი მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში პრემიუმ პროდუქციად ითვლება.
ჯიშს ახასიათებს სწრაფი ზრდა და კარგი საკვების გარდაქმნის უნარი. ახალგაზრდა ცხოველები ინტენსიურად ვითარდებიან და შედარებით მოკლე დროში აღწევენ სასაკლაო წონას, რაც ფერმერისთვის ეკონომიკურად მომგებიანია.
მოვლისა და შენახვის თავისებურებები
აბერდინ-ანგუსური პირუტყვი გამძლე ჯიშად ითვლება. ცხოველები კარგად იტანენ როგორც შედარებით ცივ, ისე ზომიერ კლიმატურ პირობებს. ისინი წარმატებით იზრდებიან საძოვრულ სისტემებში და ეფექტიანად იყენებენ ბუნებრივ საკვებ ბაზას.
მეურნეობაში აუცილებელია ცხოველებისთვის სუფთა და მშრალი გარემოს შექმნა. სადგომი უნდა იყოს კარგად განიავებული, თუმცა დაცული ძლიერი ქარისა და ნესტისგან. მნიშვნელოვანია მუდმივი წვდომა სუფთა წყალზე და ხარისხიან საკვებზე.
საძოვრული შენახვის პირობებში ანგუსი კარგად იყენებს ბალახს და ბუნებრივ მცენარეულობას. ზამთრის პერიოდში კი საჭიროა თივით, სილოსითა და სხვა საკვებით უზრუნველყოფა, რათა ცხოველებმა შეინარჩუნონ ნორმალური ზრდა და პროდუქტიულობა.
კვება და ზრდა
ჯიშის მაღალი პროდუქტიულობა პირდაპირ არის დაკავშირებული სწორ კვებასთან. რაციონში განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ენერგეტიკულად და ცილებით მდიდარ საკვებს. სრულფასოვანი კვება ხელს უწყობს კუნთოვანი მასის განვითარებას და ხორცის ხარისხის გაუმჯობესებას.
ახალგაზრდა ცხოველების ზრდის პერიოდში ყურადღება უნდა მიექცეს საკვების ბალანსს, რადგან სწორედ ამ დროს ყალიბდება მათი მომავალი პროდუქტიულობა. სწორად ორგანიზებული კვების შემთხვევაში აბერდინ-ანგუსი სწრაფად იზრდება და მაღალ შედეგებს იძლევა.
ძროხების კვების სტანდარტები სხეულის წონის მიხედვით
- 350 კგ ცოცხალი მასის ძროხისთვის რეკომენდებულია 6,5 საკვები ერთეული, 780 გ ცილა, 40 გ შაქარი, 65 გ კალციუმი, 35 გ ფოსფორი და 325 მგ ვიტამინი A;
- 400 კგ ცოცხალი მასის ძროხისთვის საჭიროა 7,0 საკვები ერთეული, 840 გ ცილა, 45 გ შაქარი, 70 გ კალციუმი, 40 გ ფოსფორი და 350 მგ ვიტამინი A;
- 450 კგ ცოცხალი მასის ძროხისთვის ნორმად ითვლება 7,5 საკვები ერთეული, 900 გ ცილა, 50 გ შაქარი, 80 გ კალციუმი, 45 გ ფოსფორი და 370 მგ ვიტამინი A;
- 500 კგ ცოცხალი მასის ძროხას სჭირდება 8,0 საკვები ერთეული, 960 გ ცილა, 55 გ შაქარი, 90 გ კალციუმი, 55 გ ფოსფორი და 420 მგ ვიტამინი A;
- 550 კგ ცოცხალი მასის ძროხისთვის რეკომენდებულია 8,4 საკვები ერთეული, 1010 გ ცილა, 60 გ შაქარი, 95 გ კალციუმი, 55 გ ფოსფორი და 420 მგ ვიტამინი A;
- 600 კგ ცოცხალი მასის ძროხას ესაჭიროება 8,7 საკვები ერთეული, 1050 გ ცილა, 65 გ შაქარი, 100 გ კალციუმი, 60 გ ფოსფორი და 440 მგ ვიტამინი A;
- 650 კგ ცოცხალი მასის ძროხისთვის საჭიროა 9,0 საკვები ერთეული, 1080 გ ცილა, 70 გ შაქარი, 110 გ კალციუმი, 65 გ ფოსფორი და 450 მგ ვიტამინი A.
გამრავლება და დედობრივი თვისებები
აბერდინ-ანგუსის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან უპირატესობად კარგი რეპროდუქციული მაჩვენებლები ითვლება. ფურები ნაყოფიერებით გამოირჩევიან და უმეტეს შემთხვევაში მოგება გართულებების გარეშე მიმდინარეობს.
ხბოები სიცოცხლისუნარიანები არიან, სწრაფად დგებიან ფეხზე და კარგად ითვისებენ დედის რძეს. ფურებს განვითარებული დედობრივი ინსტინქტი აქვთ, რაც ხბოების შენარჩუნებისა და გაზრდის მაჩვენებლებს აუმჯობესებს.
რატომ ირჩევენ ფერმერები აბერდინ-ანგუსს?
აბერდინ-ანგუსური ჯიშის პოპულარობა რამდენიმე მნიშვნელოვან ფაქტორს ეფუძნება:
- მაღალი ხარისხის მარმარილოსებრი ხორცი;
- სწრაფი ზრდა და კარგი პროდუქტიულობა;
- ადვილი მოგება;
- კარგი დედობრივი თვისებები;
- რქების არქონა;
- სხვადასხვა კლიმატურ პირობებთან შეგუების უნარი;
- საძოვრების ეფექტიანი გამოყენება;
- ხორცის მაღალი საბაზრო ღირებულება.
სწორედ ამ თვისებების ერთობლიობამ აქცია აბერდინ-ანგუსი მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე მოთხოვნად სახორცე ჯიშად.
საქართველოში მოშენების პერსპექტივა
საქართველოს მრავალ რეგიონში არსებული ბუნებრივი საძოვრები და მეცხოველეობის ტრადიციები ხელსაყრელ პირობებს ქმნის აბერდინ-ანგუსური პირუტყვის მოსაშენებლად. ჯიში განსაკუთრებით საინტერესოა იმ ფერმერებისთვის, რომლებიც ხარისხიანი საქონლის ხორცის წარმოებაზე არიან ორიენტირებულნი.
გამძლეობა, სწრაფი ზრდა და ბაზარზე მაღალი მოთხოვნა აბერდინ-ანგუსს ერთ-ერთ პერსპექტიულ არჩევანად აქცევს თანამედროვე სახორცე მეცხოველეობის განვითარებისთვის.
წყარო: 1vet.by
* სტატიას აქვს მხოლოდ საინფორმაციო ხასიათი და არ წარმოადგენს ყიდვა-გაყიდვის, ინვესტირების ან ბიზნესგადაწყვეტილების რეკომენდაციას. აგროკავკასია არ ფლობს ინფორმაციას აღნიშნული ჯიშის ცხოველების გაყიდვის, შეძენის ან ხელმისაწვდომობის შესახებ.
შინაური ცხოველების ადგილობრივი ქართული ჯიშები
