ევროპის საკვების მრეწველობის ფედერაცია (FEFAC) ევროკავშირის ხელისუფლებას მოუწოდებს, ცილოვანი ნედლეულით უზრუნველყოფა და საკვების უსაფრთხოება სოფლის მეურნეობის პოლიტიკის ერთ-ერთ მთავარ პრიორიტეტად აქციოს.
ფედერაციის განცხადებით, ევროკავშირის მეცხოველეობის სექტორი კვლავ მნიშვნელოვნად არის დამოკიდებული იმპორტირებულ სოიოსა და სხვა მაღალცილებიან საკვებ კომპონენტებზე, რაც როგორც სურსათის უსაფრთხოების, ისე აგროსექტორის კონკურენტუნარიანობისთვის მზარდ რისკს წარმოადგენს.
FEFAC-ის შეფასებით, ევროკავშირი ამჟამად მეცხოველეობისა და აკვაკულტურის სექტორისთვის საჭირო მაღალცილებიანი მცენარეული ნედლეულის დაახლოებით 70%-ს იმპორტით უზრუნველყოფს. ამ მოცულობის ძირითადი ნაწილი მოდის:
- სოიოს მარცვალზე;
- სოიოს ფქვილზე;
- და სოიოს გადამუშავების სხვა პროდუქტებზე.
სწორედ ამიტომ ფედერაცია მოითხოვს, რომ ევროკავშირის მომავალი მეცხოველეობის სტრატეგიასა და 2026 წლის ცილოვანი კულტურების განვითარების გეგმაში ადგილობრივი წარმოების გაფართოებას განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმოს.
რატომ არის ეს საკითხი მნიშვნელოვანი?
ევროპა დღეს მსოფლიოში სოიოს ერთ-ერთი უმსხვილესი იმპორტიორია. მიუხედავად იმისა, რომ კონტინენტზე ფართოდ იწარმოება ხორბალი, ქერი, სიმინდი და სხვა კულტურები, ცილოვანი ნედლეულის მხრივ ევროკავშირი კვლავ მნიშვნელოვნად არის დამოკიდებული გარე მომწოდებლებზე.
სოიოს ძირითადი ნაწილი ევროკავშირში შემოდის:
- ბრაზილიიდან;
- აშშ-დან;
- არგენტინიდან.
ბოლო წლებში გეოპოლიტიკურმა კრიზისებმა, ლოჯისტიკურმა შეფერხებებმა და კლიმატურმა რისკებმა კიდევ ერთხელ აჩვენა, რამდენად მოწყვლადია იმპორტზე დაფუძნებული მიწოდების ჯაჭვები.
ევროპა საკუთარი ცილოვანი ბაზის გაძლიერებას ცდილობს
ინდუსტრიის წარმომადგენლები მიიჩნევენ, რომ გამოსავალი ადგილობრივი ცილოვანი კულტურების წარმოების ზრდაა.
საუბარია ისეთ კულტურებზე, როგორიცაა:
- სოია;
- ბარდა;
- ცერცვი;
- ფაბა ლობიო;
- სხვა ცილოვანი კულტურები.
მათი წარმოების გაფართოება არა მხოლოდ იმპორტდამოკიდებულებას შეამცირებს, არამედ ფერმერებისთვის დამატებით ეკონომიკურ შესაძლებლობებსაც შექმნის.
მეცხოველეობის მომავალი პირდაპირ ცილაზეა დამოკიდებული
ევროპული მეცხოველეობა ყოველწლიურად მილიონობით ტონა ცილოვან საკვებს მოიხმარს. ამიტომ ცილოვანი ნედლეულის სტაბილური მიწოდება დღეს უკვე ისეთივე სტრატეგიულ საკითხად განიხილება, როგორიც ენერგეტიკული ან სასურსათო უსაფრთხოებაა.
ევროკავშირში სულ უფრო ძლიერდება მოსაზრება, რომ სოფლის მეურნეობის კონკურენტუნარიანობა მხოლოდ მარცვლეულის ან რძის წარმოებაზე აღარ არის დამოკიდებული. მომდევნო წლებში ერთ-ერთი მთავარი გამოწვევა სწორედ საკუთარი ცილოვანი ბაზის შექმნა და იმპორტირებულ სოიოზე დამოკიდებულების შემცირება იქნება.
სოია (სოიო) – მოვლა, მოყვანა და რამდენიმე ჯიში
