ყირგიზეთი ცენტრალური აზიის მთა-სტეპური ქვეყანა, რომლის ეკონომიკის ერთ-ერთი საყრდენი სწორედ სოფლის მეურნეობაა. მოსახლეობის დიდი ნაწილი სოფლის მეურნეობაშია დასაქმებული, რაც ქვეყნის სოციალურ სტაბილურობასაც განაპირობებს.
ბოლო წლებში სახელმწიფო და საერთაშორისო ორგანიზაციები ახორციელებენ პროგრამებს წარმოების ეფექტურობის გაზრდისა და ადგილობრივი ფერმერების მხარდაჭერისთვის.
ქვეყნის კლიმატური პირობები ხელს უწყობს მთა-სახლი კულტურების, ხილისა და ბოსტნეულის წარმოებას. ყირგიზეთი ცნობილია ხილის (ვაშლი, მსხალი, შავი მოცხარი), კარტოფილის, ბოსტნეულის და თხილის წარმოებით, თუმცა წარმოება ძირითადად მცირე ფერმერული მეურნეობების ფარგლებში ხდება.
რას აწარმოებს ყირგიზეთი (წლიური მოცულობები):
- ხილი – დაახლოებით 350–400 ათასი ტონა;
- კარტოფილი – 650–700 ათასი ტონა;
- ბოსტნეული – 420–450 ათასი ტონა;
- ხორცი (ცხოველური მეურნეობა) – 120–130 ათასი ტონა;
- რძის პროდუქტები – 350–370 ათასი ტონა.
ექსპორტის მოცულობებიც ნელ-ნელა იზრდება, განსაკუთრებით ვაშლის, თხილის და მსხლის შემთხვევაში. ყირგიზეთი აქტიურად აფართოებს ურთიერთობას მეზობელ ქვეყნებთან, მათ შორის ყაზახეთთან, რუსეთთან და ჩინეთთან.
ექსპორტის ძირითადი მიმართულებები და მოცულობები:
- ხილი – 100–120 ათასი ტონა წელიწადში;
- რძის და ხორცის პროდუქტები – 30–40 ათასი ტონა;
- ექსპორტის ძირითადი ბაზრები: რუსეთი, ყაზახეთი, ყირგიზეთი, ჩინეთი.
გარდა ნედლეულის ექსპორტისა, ყირგიზეთში ვითარდება გადამუშავების სექტორი. ადგილობრივი პროდუქტების ნაწილი მიდის ჩირის, კონსერვისა და გლუვი პროდუქციის წარმოებაზე, რაც თანდათან ზრდის პროდუქციის დამატებულ ღირებულებას და ფერმერების შემოსავალს.
სოფლის მეურნეობის განვითარების კიდევ ერთი მიმართულებაა თანამედროვე ტექნოლოგიების დანერგვა: სასათბურე მეურნეობები, სარწყავი სისტემების მოდერნიზაცია და აგროტექნიკური მეთოდების გაუმჯობესება, რაც მნიშვნელოვნად ზრდის მოსავლიანობას და ხარისხს.
ჯამში, ყირგიზეთის სოფლის მეურნეობა ძირითადად მცირე ფერმერული სტრუქტურებით ხასიათდება, მაგრამ ნელ-ნელა იცვლება უფრო ბაზარზე ორიენტირებულ, ექსპორტზე ორიენტირებულ მოდელზე, რაც რეგიონში ქვეყნის კონკურენტუნარიანობას ზრდის.
