თურქეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, აიდინის პროვინციაში, ლეღვის მოსავლის აღების სეზონთან ერთად, სულ უფრო პოპულარული ხდება ახალი პროდუქტი — ლეღვის ჩიფსები.
მწარმოებლები აღნიშნავენ, რომ ეს პროდუქტი ადგილობრივ ფერმერებს დამატებითი შემოსავლის მიღებისა და ნედლეულის უფრო მაღალი ღირებულებით რეალიზების შესაძლებლობას აძლევს.
აიდინის ლეღვი თურქეთის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტია და ევროკავშირში დაცული გეოგრაფიული აღნიშვნის (GI) სტატუსითაც სარგებლობს. პროვინციაში ლეღვი დაახლოებით 40 000 ჰექტარზე მოჰყავთ, ხოლო წლიური მოსავალი საშუალოდ 200 000 ტონას აღწევს. აქედან დაახლოებით 70 000 ტონა ხმება და ექსპორტზე გადის, დანარჩენი კი ახალი სახით იყიდება.
ბოლო წლებში მოსავლის ნაწილი ახალი მიმართულებით მუშავდება — ლეღვს თხელ ნაჭრებად ჭრიან და აშრობენ, რის შედეგადაც მიიღება ე.წ. ლეღვის ჩიფსები. ეს პროდუქტი სწრაფად იკრებს პოპულარობას როგორც თურქეთში, ისე უცხოურ ბაზრებზე.
ლეღვის ჩიფსების წარმოება განსაკუთრებით აქტიურია ნაზილის რაიონსა და მის შემოგარენში, სადაც მცირე საწარმოები და საოჯახო მეურნეობები დამატებით შემოსავალს სწორედ ამ პროდუქტის წარმოებით იღებენ.
ტექნოლოგია საკმაოდ მარტივია: ახლად დაკრეფილ ლეღვს ხელით ჭრიან თხელ ნაჭრებად, შემდეგ სპეციალურ საშრობ ბადეებზე ათავსებენ და რამდენიმე დღის განმავლობაში ჩრდილში აშრობენ. მწარმოებლები განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევენ იმას, რომ პროდუქტი პირდაპირი მზის სხივების ზემოქმედების გარეშე გაშრეს, რაც ფერისა და ხარისხის შენარჩუნებას უწყობს ხელს. ჩვეულებრივ, პროდუქტი 3-4 დღეში მზად არის შესაფუთად.
დარგის წარმომადგენლების თქმით, ლეღვის ჩიფსები ბაზარზე მნიშვნელოვნად უფრო ძვირად იყიდება, ვიდრე ჩვეულებრივი გამხმარი ლეღვი. მათი ფასი საშუალოდ 2-2,5-ჯერ აღემატება ხმელი ლეღვის ფასს, ხოლო 5-6-ჯერ ძვირია ახალ ლეღვთან შედარებით. სწორედ ამიტომ გადამუშავება ფერმერებისთვის დამატებითი ღირებულების შექმნის ეფექტიან გზად მიიჩნევა.
ამ ტენდენციის ერთ-ერთი მაგალითია ნაზილის რაიონში მცხოვრები მეწარმე ნური დურანი, რომელიც საკუთარი და მეზობელი ფერმერების ბაღებიდან მიღებული მოსავლით ლეღვის ჩიფსებს აწარმოებს. მისი საწარმო დღეს უკვე 65-მდე სხვადასხვა სახეობის პროდუქტს ამზადებს, მათ შორის ლეღვის ჩიფსებს, ხმელ ლეღვს, ლეღვის მურაბას, გამხმარ პომიდორს, ზეითუნის ზეთს, წაბლსა და არტიშოკს.
დურანის საწარმო სეზონის განმავლობაში 150-200 ტონა ახალ ლეღვს ამუშავებს და ადგილობრივ ბაზარზე ყიდის. მისი განცხადებით, მომავალში პროდუქციის ევროპის და სხვა საერთაშორისო ბაზრებზე გატანასაც გეგმავს.
ლეღვის ჩიფსების წარმოება სოციალური თვალსაზრისითაც მნიშვნელოვანია. მხოლოდ ერთ საწარმოში დასაქმებულია 20-ზე მეტი ადგილობრივი ქალი, რომლებიც მოსავლის შეგროვებაში, დაჭრასა და შრობის პროცესში მონაწილეობენ.
ექსპერტების შეფასებით, აიდინის მაგალითი აჩვენებს, თუ როგორ შეუძლია ტრადიციულ სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტს გადამუშავების გზით ახალი ბაზრების ათვისება და დამატებითი ღირებულების შექმნა, რაც სოფლის რეგიონების ეკონომიკურ განვითარებასაც უწყობს ხელს.
ფოტო: აგროკავკასია / AI
წყარო: MK Turkey
