ყაზახეთი მეცხოველეობის ავსტრალიურ მოდელს ნერგავს

ყაზახეთის ვიცე-პრემიერ-მინისტრი და ეროვნული ეკონომიკის მინისტრი სერიკ ჟუმანგარინი სამუშაო ვიზიტით ულიტაუს რეგიონს ეწვია.

ვიცე-პრემიერ-მინისტრმა დაათვალიერა კენგირის აგრო-სამრეწველო კომპლექსის მშენებლობა, რომელიც სპეციალიზირებულია მეცხოველეობასა და საკვები კულტურების მოყვანაზე.

ადგილზე უკვე აშენდა ადმინისტრაციული და კეთილმოწყობის კომპლექსი. წელს 500 ჰექტარ ფართობზე სარწყავი სისტემა მოწყობა, საიდანაც 150 ჰექტარი კარტოფილის მოსაყვანად იქნება გამოყენებული, დანარჩენი კი – საკვები კულტურებისთვის. იგეგმება ავსტრალიური მეცხოველეობის მოდელის დანერგვა, რომელიც ითვასლიწინებს შორეული საძოვრების გამოყენებას.

პირუტყვის ფერმები უკვე შეიქმნა 14 სოფლის რაიონში. გეგმები მოიცავს „იგილიკის“ და „ბერეკეს“ პროგრამებში მონაწილეობას სანაშენე პირუტყვის შესაძენად, ასევე 400 სულიანი რძის ფერმის მშენებლობას საბოლოო ეტაპზე.

რა არის მეცხოველეობის „ავსტრალიური მოდელი“

მეცხოველეობის ე.წ „ავსტრალიური მოდელი“ არ არის ერთი კონკრეტული ტექნოლოგია — ეს არის სისტემა, რომელიც ეფუძნება ფართო ტერიტორიების ეფექტიან გამოყენებას, დაბალ ხარჯებს და მასშტაბზე მუშაობას.

ეს მოდელი ჩამოყალიბდა ავსტრალიის პირობებში, სადაც მიწა ბევრია, მაგრამ კლიმატი რთულია და რესურსები (წყალი, საკვები) არათანაბრად ნაწილდება. სწორედ ამიტომ, იქ განვითარდა ისეთი მიდგომა, რომელიც მაქსიმალურად იყენებს ბუნებრივ გარემოს და ამცირებს ინტენსიურ დანახარჯებს.

მოდელის ძირითადი პრინციპები

ავსტრალიური მოდელის საფუძველი არის ექსტენსიური მეცხოველეობა, ანუ პირუტყვი დიდ ტერიტორიებზე გადაადგილდება და ბუნებრივ საძოვრებს იყენებს.

მთავარი ელემენტები:

• შორეული და ფართო საძოვრების გამოყენება – პირუტყვი გადაადგილდება დიდ მანძილებზე, რათა უკეთ გამოიყენოს ბუნებრივი ბალახი და არ გადაძოვოს ერთი ტერიტორია;
• დაბალი ხარჯი ერთ ცხოველზე – ნაკლები შენობები, ნაკლები კონცენტრირებული საკვები, მეტი ბუნებრივი რესურსი;
• როტაციული ძოვება – საძოვრები იყოფა სექტორებად და პირუტყვი პერიოდულად გადადის ერთი ზონიდან მეორეში, რაც აუმჯობესებს ბალახის აღდგენას;
• წყლის წერტილების მართვა – ხელოვნურად მოწყობილი წყლის წყაროები (ჭაბურღილები, ავზები) განსაზღვრავს, სად გადაადგილდება პირუტყვი;
• ტექნოლოგიების გამოყენება – GPS მონიტორინგი, დისტანციური კონტროლი, დრუნები — განსაკუთრებით დიდი ფერმებისთვის;
• ფინალური გასუქება (feedlot სისტემა) – ბოლო ეტაპზე პირუტყვი გადადის ინტენსიურ კვებაზე, რათა გაიზარდოს წონა და ხარისხი.

დასკვნა

მეცხოველეობის „ავსტრალიური მოდელი“ არის არა უბრალოდ მეთოდი, არამედ ეკონომიკური ფილოსოფიაა, რომელიც ეფუძნება ბუნებრივი რესურსების მაქსიმალურ გამოყენებას და მასშტაბის ეფექტს.

მისი მთავარი სიძლიერე არის სტაბილურობა და დაბალი ხარჯი, თუმცა ის მუშაობს მხოლოდ იქ, სადაც არსებობს მიწის შესაბამისი რესურსი და მართვის სისტემა.