ინდოეთი მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი ბიოეკონომიკა გახდა, 2025 წლის მონაცემებით ბიოეკონომიკის მოცულობამ უკვე 195.3 მილიარდ დოლარს მიაღწია.
ინდოეთის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების სამინისტროსა და ოფიციალური ანგარიშების (მაგალითად, India Bioeconomy Report) მონაცემებით, ეს სექტორი 2014 წლის 10 მილიარდი დოლარიდან 2024 წლისთვის 165.7 მილიარდ დოლარამდე გაიზარდა.
2025 წლის მონაცემებით, ზრდა კიდევ უფრო გაგრძელდა და ინდოეთის ბიოეკონომიკის მოცულობამ უკვე 195.3 მილიარდ დოლარს მიაღწია. 2030 წლისთვის ქვეყანა ამ მაჩვენებლის 300 მილიარდ დოლარამდე გაზრდას გეგმავს.
ამჟამად, ამ სექტორში ყველაზე დიდ წილს სამრეწველო წარმოება და ფარმაცევტული პროდუქტები შეადგენს, უფრო მცირე წილი კი სოფლის მეურნეობის ტექნოლოგიებსა და სამეცნიერო კვლევებზე მოდის. კერძოდ, 2025 წელს ინდოეთმა წარმოებისა და ექსპორტის გაზრდით გააძლიერა თავისი პოზიცია, როგორც ვაქცინების წამყვანმა მწარმოებლმა.
მთავარი მიღწევა იყო, ბენზინში ეთანოლის წილის 20 პროცენტამდე გაზრდის გრაფიკზე ხუთი წლით ადრე, 2025 წლისთვის შესრულება. 2014 წელს ეს მაჩვენებელი მხოლოდ 1.5 პროცენტი იყო. პროგრამის ფარგლებში, ფერმერებმა ეთანოლის ნედლეულის მიწოდებისთვის 182.9 მილიარდი აშშ დოლარი მიიღეს, რამაც სოფლის მეურნეობის მომგებიანობა გაზარდა.
ძირითადი ფაქტები და მიღწევები:
- მიმდინარე სტატუსი: 2025 წლის მონაცემებით, ზრდა კიდევ უფრო გაგრძელდა და ინდოეთის ბიოეკონომიკის მოცულობამ უკვე 195.3 მილიარდ დოლარს მიაღწია.
- სექტორული გადანაწილება: ინდოეთის ბიოეკონომიკაში ყველაზე დიდი წილი უჭირავს ბიოსამრეწველო სექტორს (BioIndustrial — 47%, მათ შორის ბიოსაწვავი) და ბიოფარმაცევტიკას (BioPharma — 35%). ქვეყანა განსაკუთრებით გაძლიერდა ვაქცინების გლობალურ წარმოებაში.
- ბენზინში ეთანოლის შერევა: ინდოეთმა გეგმაზე 5 წლით ადრე მიაღწია ბენზინში 20%-იანი ეთანოლის შერევის მაჩვენებელს (შედარებისთვის, 2014 წელს ეს მაჩვენებელი მხოლოდ 1.5% იყო).
- მომავლის მიზანი: ქვეყნის მთავრობასა და დარგობრივ გაერთიანებებს დასახული აქვთ ამბიციური გეგმა, რომლის მიხედვითაც, 2030 წლისთვის ინდოეთის ბიოეკონომიკამ 300 მილიარდ დოლარს უნდა მიაღწიოს.
ბიოეკონომიკა
ბიოეკონომიკა ეფუძნება ბიოლოგიური წარმოშობის განახლებადი ნედლეულის გადამუშავებას და მისგან საკვების, ენერგიის, ბიომასალებისა და სამრეწველო პროდუქციის მიღებას.
ბიოეკონომიკის მთავარი იდეაა ბუნებრივი, განახლებადი რესურსების გონივრული გამოყენება და ისეთი წარმოების განვითარება, რომელიც ნაკლებად იქნება დამოკიდებული ამოწურვად ნედლეულზე — ნავთობზე, ბუნებრივ აირსა და ქვანახშირზე. ამ მიდგომით, სოფლის მეურნეობის, სატყეო მეურნეობისა და კვების მრეწველობის ნარჩენები მხოლოდ გადასაყრელი მასალა აღარ არის — მათი გადამუშავებით შესაძლებელია ახალი, ეკონომიკური ღირებულების მქონე პროდუქციის მიღება.
