ევროპაში გახშირებული და ხანგრძლივი სიცხის ტალღები სოფლის მეურნეობას სულ უფრო მრავალმხრივ პრობლემებს უქმნის. თუ აქამდე ძირითადი ყურადღება მარცვლეულის, ხილისა და ბოსტნეულის მოსავლიანობაზე იყო გამახვილებული, ახლა სპეციალისტები გვაფრთხილებენ, რომ მაღალი ტემპერატურა სერიოზულ გავლენას უკვე მეცხოველეობაზეც ახდენს.
განსაკუთრებით საყურადღებოა რძის წარმოება, რადგან სიცხის პირობებში პირუტყვი ნაკლებ საკვებს იღებს, მეტ ენერგიას სხეულის გაგრილებაზე ხარჯავს და შესაბამისად, რძის პროდუქტიულობაც მცირდება.
FAO-სა და მსოფლიო მეტეოროლოგიური ორგანიზაციის (WMO) ერთობლივი ანგარიშის მიხედვით, ექსტრემალური სიცხე იწვევს პირუტყვის თერმულ სტრესს, ზრდის წყლის მოთხოვნას და აუარესებს ცხოველების ჯანმრთელობის მდგომარეობას. შედეგად, ფერმერები არა მხოლოდ ნაკლებ რძეს იღებენ, არამედ იზრდება ხორცის წარმოების თვითღირებულებაც, რადგან ცხოველების შესანარჩუნებლად მეტი რესურსია საჭირო.
მაღალი ტემპერატურა გავლენას ახდენს საძოვრებზეც. გვალვის პირობებში ბალახის ზრდა ნელდება, მცირდება საკვების ხარისხი და ფერმერები იძულებულნი ხდებიან დამატებითი საკვები შეიძინონ. ეს განსაკუთრებით პრობლემურია ევროპის იმ რეგიონებში, სადაც მეცხოველეობა ბუნებრივ საძოვრებს დიდწილად ეყრდნობა.
ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ სიცხის გავლენა მხოლოდ წარმოების მოცულობით არ იზომება. ცხოველებში თერმული სტრესი ამცირებს გამრავლების ეფექტიანობას, ზრდის დაავადებების რისკს და ზოგიერთ შემთხვევაში სიკვდილიანობასაც. ასეთი დანაკარგები საბოლოოდ მთელი მიწოდების ჯაჭვის ხარჯებს ზრდის და ხორცისა და რძის პროდუქტების ფასებზეც აისახება.
ანგარიშის ავტორები ფერმერებს ადაპტაციისკენ მოუწოდებენ. რეკომენდაციებს შორისაა ჩრდილის უზრუნველყოფა, ეფექტიანი ვენტილაცია, სუფთა წყლის მუდმივი ხელმისაწვდომობა, სიცხისადმი უფრო გამძლე ჯიშების გამოყენება და ამინდის ადრეული გაფრთხილების სისტემების დანერგვა. მათი შეფასებით, კლიმატის ცვლილების ფონზე ასეთი ღონისძიებები უკვე აუცილებლობად იქცა და არა დამატებით შესაძლებლობად.
FAO-ს შეფასებით, ექსტრემალური სიცხე უკვე ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი გამოწვევაა თანამედროვე აგროსასურსათო სისტემებისთვის. ამიტომ, კლიმატური რისკების მართვა მომავალ წლებში ისეთივე მნიშვნელოვანი იქნება მეცხოველეობისთვის, როგორც გენეტიკის გაუმჯობესება, კვება და თანამედროვე ტექნოლოგიების დანერგვა.
წყარო: FAO
