ინდონეზია მასშტაბურ პროგრამას იწყებს, რომლის მიზანია ნივრის ადგილობრივი წარმოების გაზრდა და იმპორტზე დამოკიდებულების შემცირება.
ქვეყნის ხელისუფლება ვარაუდობს, რომ მიმდინარე ტემპების შენარჩუნების შემთხვევაში, ინდონეზია ნივრით თვითუზრუნველყოფას მომდევნო 3-4 წლის განმავლობაში მიაღწევს.
სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოადგილის, სუდარიონოს განცხადებით, დღეს ქვეყნის შიდა წარმოება ეროვნული მოთხოვნის მხოლოდ 5-10%-ს აკმაყოფილებს, ხოლო დანარჩენი მოცულობა იმპორტით იფარება.
„პრეზიდენტის ერთ-ერთი მთავარი ამოცანაა, ინდონეზიამ სტრატეგიულ სასურსათო პროდუქტებზე, მათ შორის ნიორზე, თვითუზრუნველყოფას მიაღწიოს. ამჟამად ქვეყნის მოხმარების 90%-ზე მეტი კვლავ იმპორტზეა დამოკიდებული“, — განაცხადა სუდარიონომ.
ინდონეზია ყოველწლიურად დაახლოებით 600 ათას ტონა ნიორს მოიხმარს და მსოფლიოში ნივრის ერთ-ერთ უმსხვილეს იმპორტიორად ითვლება. იმპორტის ძირითადი ნაწილი ჩინეთიდან ხორციელდება, რომელიც გლობალური წარმოებისა და ექსპორტის უდიდეს წილს აკონტროლებს.
წარმოების გაზრდის პროგრამა
სოფლის მეურნეობის სამინისტრო გეგმავს ადგილობრივი ფერმერების მხარდაჭერას, ახალი ფართობების ათვისებასა და მაღალპროდუქტიული ჯიშების გავრცელებას. ხელისუფლების შეფასებით, სწორედ წარმოების გაფართოება იქნება მთავარი ფაქტორი, რომელიც ქვეყანას იმპორტის ეტაპობრივად ჩანაცვლების საშუალებას მისცემს.
ბოლო წლებში ინდონეზია არაერთხელ აღმოჩნდა საერთაშორისო ბაზარზე ფასების მერყეობის გავლენის ქვეშ. ჩინეთიდან მიწოდების შეფერხებამ და გლობალური ლოჯისტიკური ხარჯების ზრდამ ქვეყანაში ნივრის ფასების მკვეთრი ცვლილებები გამოიწვია, რამაც ხელისუფლებას ადგილობრივი წარმოების განვითარებისკენ უბიძგა.
რთული, მაგრამ სტრატეგიული მიზანი
მიუხედავად ამბიციური გეგმებისა, ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ ნივრით სრული თვითუზრუნველყოფის მიღწევა მარტივი არ იქნება. ჩინეთი დღეს მსოფლიოს ნივრის უდიდესი მწარმოებელია და გლობალური წარმოების დაახლოებით 70%-ზე მეტს უზრუნველყოფს. სწორედ ამიტომ, ჩინურ პროდუქტთან კონკურენცია როგორც ფასის, ისე წარმოების ეფექტიანობის თვალსაზრისით მნიშვნელოვანი გამოწვევა იქნება.
თუმცა ინდონეზიის ხელისუფლება მიიჩნევს, რომ სასურსათო უსაფრთხოების გაძლიერება და იმპორტზე დამოკიდებულების შემცირება ქვეყნისთვის სტრატეგიული მნიშვნელობის საკითხია.
თუ პროგრამა წარმატებით განხორციელდება, ინდონეზია მომდევნო რამდენიმე წელიწადში მსოფლიოში ნივრის ერთ-ერთი უმსხვილესი იმპორტიორიდან მნიშვნელოვან ადგილობრივ მწარმოებლად შეიძლება გადაიქცეს, რაც აზიის ნივრის ბაზარზე ძალთა ბალანსზეც მოახდენს გავლენას.
წყარო: freshplaza
ნიორის ბიოწარმოება – სტაბილური მოსავალი და მაღალი მოთხოვნის კულტურა
