კოლრაბი (კეჟერა) წარმოშობა, ბოტანიკური თავისებურებები, გამოყენება

კოლრაბი, კეჟერა

კოლრაბი (კეჟერა, ლათ. Brassica oleracea var. gongylodes) ჯვაროსანთა (Brassicaceae) ოჯახის ორწლოვანი მცენარეა, რომელიც, ჩვეულებრივ, ერთწლიან ბოსტნეულ კულტურად მოჰყავთ. იგი კომბოსტოს ერთ-ერთი კულტურული ფორმაა და გამოირჩევა სქელ, ბოლქვისებურად გამსხვილებული ღეროთი, რომელიც საკვებად გამოიყენება.

საქართველოში კოლრაბი უფრო ფართოდ „კეჟერას“ სახელით არის ცნობილი. ეს კომბოსტოს ერთ-ერთი კულტურული ფორმაა, რომელსაც განსაკუთრებით დასავლეთ საქართველოში დიდი ხანია იყენებენ სამზარეულოში.

კოლრაბი ფასდება ნაზი გემოთი, მაღალი კვებითი ღირებულებითა და მრავალმხრივი გამოყენებით, რის გამოც ევროპის მრავალ ქვეყანაში ერთ-ერთ პოპულარულ ბოსტნეულად ითვლება.

კოლრაბის წარმოშობა ხმელთაშუა ზღვის რეგიონს უკავშირდება. მისი კულტივირება ევროპაში ჯერ კიდევ XVI საუკუნიდან დაიწყო, მოგვიანებით კი ფართოდ გავრცელდა გერმანიაში, ავსტრიაში, შვეიცარიაში, უნგრეთში, ჩეხეთში, პოლონეთსა და სხვა ქვეყნებში. დღეს კოლრაბი მოჰყავთ როგორც ევროპაში, ისე აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში.

მცენარის მთავარი თავისებურება გამსხვილებული, ბურთისებრი ან ოდნავ ბრტყელი ღეროა, რომელიც მიწის ზედაპირზე ვითარდება. სწორედ ეს ღეროა საკვები ნაწილი და არა ფესვი, როგორც ხშირად შეცდომით მიაჩნიათ. ჯიშის მიხედვით მისი შეფერილობა შეიძლება იყოს ღია მწვანე, მუქი მწვანე ან იისფერი, ხოლო შიგნით რბილობი თეთრი, მკვრივი, ნაზი და წვნიანია. გემო სასიამოვნოდ ტკბილია და კომბოსტოსა და თალგამის მსუბუქ ნაზავს მოგვაგონებს.

კოლრაბი დაბალკალორიული ბოსტნეულია და მდიდარია C ვიტამინით, K ვიტამინით, B ჯგუფის ვიტამინებით, კალიუმით, კალციუმით, მაგნიუმით, ფოსფორითა და საკვები ბოჭკოებით. ასევე შეიცავს გლუკოზინოლატებსა და სხვა ბიოლოგიურად აქტიურ ნივთიერებებს, რომლებიც ჯვაროსანთა ოჯახის მცენარეებისთვისაა დამახასიათებელი. მისი რეგულარული მოხმარება ხელს უწყობს იმუნური სისტემის ნორმალურ ფუნქციონირებას, საჭმლის მონელების გაუმჯობესებასა და ჯანსაღი კვების რაციონის გამდიდრებას.

კოლრაბი გრილი ამინდის მოყვარული კულტურაა. საუკეთესო შედეგს იძლევა ნოყიერ, ფხვიერ და კარგად დრენირებულ ნიადაგებზე. თესვა შესაძლებელია როგორც ადრე გაზაფხულზე, ისე ზაფხულის მეორე ნახევარში საშემოდგომო მოსავლის მისაღებად. მცენარე საჭიროებს რეგულარულ მორწყვას, ნიადაგის გაფხვიერებასა და დაბალანსებულ კვებას. მოსავალი უნდა აიღონ დროულად, რადგან გადაზრდილი ღერო უხეშდება, ბოჭკოვანი ხდება და გემოვნურ თვისებებს კარგავს.

კოლრაბი ფართოდ გამოიყენება კულინარიაში. ახალგაზრდა ღეროს მიირთმევენ როგორც უმად, სალათებში, ისე მოხარშულ, ჩაშუშულ, შემწვარ და გამომცხვარ სახით. იგი გამოიყენება სუპებში, ბოსტნეულის გარნირებში, პიურეებსა და კონსერვებშიც. ახალგაზრდა ფოთლებიც საკვებად ვარგისია და კვებითი ღირებულებით ხშირად არ ჩამოუვარდება თავად ღეროს.

მისი მოყვანა წარმატებით არის შესაძლებელი ქვეყნის მრავალ რეგიონში. ჯანსაღი კვების მიმართ მზარდი ინტერესი, ახალი ბოსტნეულის მოთხოვნის ზრდა და ფერმერული მეურნეობების დივერსიფიკაციის საჭიროება კოლრაბის წარმოების კარგ პერსპექტივას ქმნის. მაღალი ხარისხის პროდუქციის მიღების შემთხვევაში, ეს კულტურა შეიძლება საინტერესო მიმართულებად იქცეს როგორც საოჯახო მეურნეობებისთვის, ისე მცირე და საშუალო კომერციული მწარმოებლებისთვის.

თქვენი რეკლამა